Οι επιλογές θεραπείας για την ακράτεια από προσπάθεια περιλαμβάνουν την εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους, τις επεμβάσεις στο τρόπο ζωής, την επανεκπαίδευση της κύστης, την φαρμακοθεραπεία, τις συσκευές για την αντιμετώπιση της ακράτειας και τη χειρουργική επέμβαση. Η κρατούσα άποψη προτείνει την εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους ως πρώτη θεραπεία. Ο στόχος αυτής της ανασκόπησης είναι να αναλύσει όλα τα διαθέσιμα στοιχεία που αφορούν τη φυσικοθεραπεία και την εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους (ΠΕ) και είναι χρήσιμα για την κλινική πρακτική. Η κριτική παρουσίαση της αξιολόγησης των ασθενών και των προγραμμάτων εκπαίδευσης των μυών του ΠΕ, καθώς επίσης και των μεθόδων αξιολόγησης, της αποτελεσματικότητας και της σύγκρισης μεταξύ τους με τη βοήθεια μιας προσέγγισης που έχει ως κέντρο την ασθενή έγινε με βάση την υπάρχουσα βιβλιογραφία. Πολλές από τις μελέτες απλώς καταγράφουν παρατηρήσεις, είναι μη τυχαίες και παρουσιάζουν διάφορα μεθοδολογικά προβλήματα που οδηγούν σε σύγχυση. Η έμφαση δόθηκε σε στοιχεία βασισμένα σε τυχαίες δοκιμές. Η στρατηγική διαχείρισης εντούτοις πρέπει να προσδιορίσει τις προσδοκίες της ασθενούς και να τις συμπεριλάβει στη λήψη αποφάσεων περισσότερο από τα παραδοσιακά μέτρα της επιτυχημένης θεραπείας.

Διαβάστε τη συνέχεια του επιστημονικού άρθρου: ρολος της εκπαιδευσης των μυων του ΠΕ στην θεραπεια της ακρατειας κατα την προσπάθεια

Attachment